Terug naar inhoudsopgave

‘’Mijn doel is om na een jaar een volledige caseload te kunnen gaan draaien en hier dan vol met zelfvertrouwen, langdurig te werken.’’

‘’Mijn doel is om na een jaar een volledige caseload te kunnen gaan draaien en hier dan vol met zelfvertrouwen, langdurig te werken.’’

Kiki (jeugdzorgwerker), Cagla (jeugdzorgwerker), Maureen (mentor) en Joris (gebiedsmanager) vertellen over de pilot die ze draaien in het kernteam van Rijswijk. Deze pilot houdt in dat Kiki en Cagla een jaar lang begeleid worden door Maureen om zichzelf klaar te stomen voor het werk als jeugdzorgwerker.

Scroll naar het artikel

‘’Mijn doel is om na een jaar een volledige caseload te kunnen gaan draaien en hier dan vol met zelfvertrouwen, langdurig te werken.’’

Kiki en Cagla zijn jeugdzorgwerkers in spe. Ze doen beide het traineeship dat in september gestart is. Kiki sinds september en Cagla sinds november. Ze worden begeleid door Maureen, hun coach in het team van gebiedsmanager Joris. Hij heeft Kiki en Cagla aangenomen voor het traineeship.

De pilot test wat het effect is als jeugdzorgwerkers die meteen na school of stage starten, na een jaar beter voorbereid zijn op het werkveld wanneer de caseload langzaam opgebouwd wordt.
Die opbouw gebeurt in vier fases. In fase 1 krijgt de jeugdzorgwerker 25% van de caseload, in fase 2 al 50%, in fase 3 is dit 75% en in fase 4 100%. Op deze manier zijn ze na een jaar traineeship klaargestoomd voor volle caseloads.

Joris: “Voordat we besloten trainees aan te nemen binnen ons team vond ik het heel belangrijk om met Maureen te overleggen of zij dit wil oppakken. Maureen wilde dit graag doen. Zij is ter voorbereiding hierop naar een mentordag in Amsterdam gegaan.”

Maureen:”Tijdens die dag hoorde ik wat mijn verantwoordelijkheden waren en wat ik allemaal kon doen, zodat we niet de trainees in het diepe gooien. De afspraak was dat er na iedere 3 maanden een overleg met de gebiedsmanager zou plaatsvinden om te bekijken welke casussen geschikt zouden zijn voor de trainees. De trainees zijn begonnen met rustige voogdijzaken, die ze in de meeste gevallen overnamen van collega’s uit het team.”

Joris: “De reden dat dit in het leven geroepen is, is omdat we ervaarden dat er na een aantal maanden of het eerste jaar redelijk vaak jeugdzorgwerkers stoppen. Daar moesten we iets aan doen. Daarnaast gaat het ook om kwaliteit, die moet hoog gehouden worden. Op deze manier geeft het traineeship de ruimte en mogelijkheid om cases eigen te maken en een kwaliteitsslag te maken die nodig is.”

Cagla: “Wat ik vooral heel fijn vind aan deze training is dat ik het opbouw. Toen ik bij Partners voor Jeugd ging solliciteren vroegen ze of ik een hele caseload aan kon. En ik dacht: nee dat kan ik niet. Na het gesprek dacht ik; ik ben niet de juiste persoon voor een volle caseload, ik kom net van school en heb hiervoor nog geen ervaring opgedaan. Daardoor voelde ik me er niet klaar voor.”

Joris: “Ik zag eigenlijk wel wat in Cagla dus daarom heb ik haar het traineeship aangeboden. Dat betekende wel dat ik met Maureen moest overleggen of dat voor haar ook mogelijk was. Dat was gelukkig zo, daarom ben ik van mening dat het alleen maar succesvol kan zijn met types zoals Maureen die de begeleiding heel goed doen. Als daar niet in geïnvesteerd wordt, is het moeilijk doelen te bereiken.”

Maureen: “Ik vind het heel leuk om te doen. De meiden leren van mij maar ik ook van hen. Allereerst was het belangrijk dat zij zelf al open stonden voor deze kans. Ik heb een klik met ze, dat helpt goed, daarom kan ik ze ook sturen en tips geven. Ze weten dat ze me ieder moment mogen bellen of aanspreken als ze ergens mee zitten.”

Cagla: “Ze is een goede mentor en daarnaast is het ook een soort moeder, ik zie haar namelijk echt als een vertrouwenspersoon. Ik voel me fijn bij haar.”

Kiki: “Het is zo fijn om te weten dat er iemand is bij wie je terecht kunt. Heb je stomme vragen of dingen die waarvan je denkt: die zou ik eigenlijk moeten weten, Maureen is er voor ons. Tevens doet ze eigenlijk altijd een dubbele check op ons werk, dat is prettig.”

Joris: “Wat ik met Maureen bespreek is ook bekend bij de trainee. We willen graag open en transparant zijn. Uiteindelijk beoordeel ik de trainees. Daarbij laat ik me voeden door Maureen haar visie en door de trainees zelf. Dat gebeurt in een open en veilige sfeer. Dat is wel iets wat naar mijn mening het traject doet slagen. Ik stel ook vragen aan Kiki en Cagla zoals: wat zou je nog graag zien in de begeleiding? En aan Maureen: wat zou je willen zien bij de meiden? Op die manier is het uitgangspunt gelijkwaardig en heb je elkaar positie te respecteren en accepteren. Het doel is wel dat ze na de training ook bij ons blijven. Ik hoop ook dat we fouten maken waarvan we leren.”

Kiki: “We zitten in een leerlijn en daar horen we ook hoe andere trainees in het land het ervaren.
Iedereen ervaart het anders maar over het algemeen gaat het goed. Alle mentoren hebben natuurlijk ook hun eigen manier.”

Joris: “Ik vind dat de mentor een jaar lang, dus gedurende het hele traineeship, mee moet naar zittingen, gesprekken enzovoorts om de feedback te kunnen geven die ze nodig hebben. Een jeugdzorgwerker ben je pas na een jaar.”

Kiki: “In de auto zitten bij Maureen is super leerzaam. We moeten veel tijd met elkaar doorbrengen en dus praten we veel over werk maar ook over privézaken.”

Cagla: “Daar sluit ik me bij aan. De tijd in de auto samen is heel waardevol. Je kan heel veel vragen stellen en je krijgt hele goede gesprekken. Je leert elkaar goed kennen en dat helpt ook voor het traineeship.”

Joris: “Het effect van dat je mensen op deze manier binnenhaalt is dat ze stap voor stap kennis maken met het vak. Zoals Cagla, die rechtstreeks van school komt, zij had nog geen ervaring en heeft nu een jaar de tijd om zichzelf te ontwikkelen als jeugdzorgwerker. Daar komt bij dat veel jeugdzorgwerkers na het eerste jaar stoppen omdat ze de druk niet aan kunnen van de caseload. De trainees hebben daar geen last van omdat zij zo rustig opbouwen. Na het eerste jaar hoop ik dat deze meiden bij ons blijven. In de basis zou je kunnen zeggen dat de jeugdzorgwerker die trainee is geweest, de basis op orde heeft. Ik verwacht nog niet dat deze jeugdzorgwerker een dominante, bepalende rol speelt in een kernteam. Je kunt ze bepaalde dingen wel aanleren waardoor zij een waardevolle rol krijgen. En dat draagt weer bij aan duurzaamheid. Ik hoop dus dat ze beginnend zijn en daar waar mogelijk meer waarde kunnen toevoegen aan het kernteam.”

Maureen: “Ik sluit me er geheel bij aan. Ik denk dat ze wel een volledige caseload moeten kunnen gaan draaien na een jaar. Ik heb alle vertrouwen in deze meiden.”

Kiki: “Ik denk dat ik er over een half jaar wel klaar voor ben! Laatst zei iemand in de leerlijn tegen me: na een jaar heb je pas van alles een beetje geproefd en je boft als trainee dat je de tijd hebt om daarvan te proeven. Daar ben ik het mee eens.”

Cagla: “Mijn doel is wel om na een jaar een volledige caseload te kunnen gaan draaien en hier dan vol zelfvertrouwen langdurig te werken. Ik voel me gesteund en veilig. Het team is heel behulpzaam.”

Joris: “Het risico blijft bestaan dat aan het eind van de rit beide dames zeggen: het was leuk maar gaan we niet doen. Dan heb ik wel geïnvesteerd in iets wat vervolgens de deur uit loopt.
Als ze de deur uitlopen vind ik dat ontzettend jammer. Maar er is een keerzijde die misschien wel net zoveel waard is, en dat is dat zij misschien wel goede ambassadeurs worden van de William Schrikker. Ook trainees die de club verlaten, kunnen in hun netwerk wel vertellen dat ze een leerzame periode gehad hebben. Wat wellicht wel weer leidt tot andere kandidaten.”

Maureen: “Ik denk niet dat dat met deze twee dames gebeurt want hun enthousiasme groeit met de dag.”

Hoe zouden we meer kandidaten hiervoor kunnen vinden?
Cagla: “Stagiaires die al bij ons stage lopen of hebben gelopen aanspreken zou een goede optie zijn.
Bij hen kun je al zien of ze het talent hebben om dit werk te doen en of ze het leuk vinden.
Daarnaast meer verbinding zoeken op scholen met high potentials. En colleges geven bij hogescholen.”

Wat zou je studenten graag willen vertellen?
Kiki: “Ik ben dit werk gaan doen omdat ik echt stappen wilde maken en wil groeien.
Ga het gewoon doen, zie het als een plek waar je meters gaat maken en jezelf ontwikkelt.”

Cagla: “Mee eens! En zie het als een leertraject, je mag fouten maken. Als je dit in je achterhoofd hebt en je gaat er met plezier en motivatie in dan moet het goed komen!”

Maureen: “De sprongen die ze maken zijn groot, ze leren in de leerlijn veel en passen dat goed toe. Wat ik leuk vind is dat zij mij ook dingen leren. Het is dus een win-win situatie.”

Maureen, Cagla & Kiki: ”Als we dit doorzetten en het werkt, dan houden we de jeugdzorgwerkers binnen. Jeugdzorgwerkers die het aan kunnen en die vertrouwen hebben in zichzelf, de collega’s en de organisatie zijn gelukkig. Dat is voor de lange termijn ontzettend waardevol.  Het is de investering zeker waard!”

 

Terug naar het begin van de pagina

1 comments on article "‘’Mijn doel is om na een jaar een volledige caseload te kunnen gaan draaien en hier dan vol met zelfvertrouwen, langdurig te werken.’’"

Diana23-4-2020 00:24

succes dames!

Leave a comment

This form collects your name, email, IP address and content so that we can keep track of the comments placed on the website. For more info check our Privacy Policy and Terms Of Use where you will get more info on where, how and why we store your data.
Add comment